نقش استراتژیک روابط عمومی در معماری نظم جهانی نوین
نقش استراتژیک روابط عمومی در معماری نظم جهانی نوین
اقتصادوتجارت : در آستانه سال ۲۰۲۶ میلادی و همزمان با ایام زادروز حضرت عیسی(ع) که نماد تاریخی آشتی و مدارا لقب دارد؛ نظام بین‌الملل در مرحله‌ای حساس از گذار ژئوپلیتیک قرار دارد. اکنون پرسش اساسی این نیست که آیا جنگ‌ها رخ خواهند داد، بلکه این است: کدام مکانیسم‌های ارتباطی می‌توانند زمینه‌ساز گذار مسالمت‌آمیز به نظم جدید جهانی شوند؟ شواهد نشان می‌دهد روابط عمومی مدرن، از حاشیه به متن مدیریت بحران‌های جهانی منتقل شده است.

داده‌های شاخص اعتماد ادلمن ۲۰۲۵ حاکی از آن است که سطح اعتماد عمومی به نهادهای سنتی (دولت‌ها، رسانه‌های جریان اصلی، سازمان‌های بین‌المللی) به پایین‌ترین حد تاریخی خود رسیده است. این شکاف اعتمادی بی‌سابقه، خلا خطرناکی ایجاد کرده که توسط بازیگران غیردولتی، پلتفرم‌های دیجیتال و دولت‌های نوظهور در حال پر شدن است.

در این فضای آنارشیک ارتباطی، روابط عمومی دیگر یک عملکرد تبلیغاتی نیست؛ بلکه به سکوی استراتژیک دیپلماسی چندذینفعی تبدیل شده است. سازمان‌هایی که این تحول پارادایمی را درک نکنند، در مدیریت بحران‌های قرن بیست‌ویکم محکوم به شکست هستند.

در حالی که دیپلماسی کلاسیک بر محور قدرت سخت می‌چرخد، جهان پساارتباطات تحت سلطه قدرت روایت است. نمونه بارز این موضوع، جنگ اوکراین است که نه فقط در میدان نبرد، بلکه در میدان تولید محتوای دیجیتال نیز در جریان است. روابط عمومی مدرن باید بتواند روایت‌های پیچیده را به گفتمان‌های فراگیر ترجمه کند.

هوش مصنوعی و تحلیل کلان‌داده‌ها، درک بی‌سابقه‌ای از افکار عمومی جهانی ارائه می‌دهند. روابط عمومی پیشرفته در ۲۰۲۶ از این ابزارها نه برای دستکاری، که برای شناسایی نقاط مشترک پنهان میان جوامع به ظاهر متعارض استفاده خواهد کرد.

دیپلماسی دیگر منحصر به مذاکرات رسمی نیست. روابط عمومی حرفه‌ای مسیرهای موازی تعامل نخبگان غیردولتی، ارتباطات کسب‌وکار به کسب‌وکار وتبادلات مردمی و فرهنگی را ایجاد می‌کند.
بحران‌های مدرن (اقلیمی، بهداشتی، امنیت سایبری) ماهیت سیستمی دارند. روابط عمومی کارآمد باید بتواند وابستگی متقابل جهانی را به گفتمان مسلط تبدیل کند.

چارچوب عملیاتی روابط عمومی 2026 برپایه مسئولیت‌پذیری، مشارکت عمیق، انعظاف‌پذیری و رهبری خلاق استوار خواهد شد و حرکت از پاسخگویی رسانه‌ای به پاسخگویی چندذینفعی، شفافیت به عنوان استراتژی، نه تاکتیک، جایگزین کردن مونولوگ با دیالوگ ساختاریافته، ایجاد پلتفرم‌های گفت‌وگوی دائمی (نه مقطعی)، طراحی کمپین‌های ارتباطی سیال و غیرخطی، واکنش سریع به تغییر پارادایم‌های رسانه‌ای، تبدیل روابط عمومی به عنوان وجدان اخلاقی سازمان و تعهد به توسعه پایدار در تمام کمپین‌ها را می‌شود در روابط‍ عمومی سال جدید به وضوح دید.

همزمان با آغاز سال ۲۰۲۶، جامعه حرفه‌ای روابط عمومی در تقاطع تاریخی قرار دارد. انتخاب ساده است یا به کارکرد سنتی خود به عنوان بلندگوی سازمان‌ها ادامه دهد، یا نقش تاریخی جدیدی به عنوان پل‌ساز بین شکاف‌های جهانی بر عهده گیرد.

پیام حضرت عیسی(ع) – برادری انسان‌ها فراتر از مرزها – امروز نه یک آموزه مذهبی، که یک ضرورت استراتژیک برای بقای جامعه جهانی است. روابط عمومی حرفه‌ای می‌تواند با تبدیل گفت‌وگوی تمدن‌ها از شعار سیاسی به عملیات ارتباطی روزمره، معماری جدیدی برای همزیستی مسالمت‌آمیز طراحی کند و در یک کلام؛آینده به روابط عمومی‌هایی تعلق دارد که جسارت بازتعریف مأموریت خود را داشته باشند و از حفاظت از سازمان‌ها به ساختن اعتماد در سطح سیستم بین‌الملل تغییر کاربرد دهند.

مهدی مقاری