وزیری که فقط التماس می کند! /ایران روی خط مرگ،هر۴دقیقه یک فوتی
وزیری که فقط التماس می کند! /ایران روی خط مرگ،هر۴دقیقه یک فوتی
شبکه اقتصادوتجارت :  از روز سی ام بهمن ماه ۹۸ که ورود ویروس کرونا به کشور به صورت رسمی اعلام شد، تا کنون آنچه بیش از هر موضوع دیگری از زبان سعید نمکی، وزیر بهداشت شنیده شده، ناله‌ها و گلایه‌های او از «نداشتن اختیار» کافی است؛ نمکی ۸ ماه است که می‌گوید تنها کاری که می‌تواند انجام دهد، «التماس» کردن است و البته تقریبا هیچ گاه هم به نتیجه نمی‌رسد.
وزیر بهداشت بی تردید مهمترین عضو ستاد ملی کروناست. رهبری شخصا بار‌ها اعلام کرده اند که به تمام توصیه‌های این ستاد عمل می‌کنند. رییس جمهور نیز همین موضوع را اعلام کرده. توصیه‌های این ستاد حتی برخی برنامه‌های روحانی را هم جابجا کرده.

تهران منبع ویروس است، اما یک اتوبوس هم اضافه نشد

وی گفت: یکی از دردهای درونم این است که نمی‌توان اپیدمی را با خواهش جمع کرد. طرف بمب ویروس است و وقتی به او می‌گوییم چرا ماسک نزدی، می‌گوید به کرونا اعتقاد ندارم!. چند وقت است که ما داریم التماس می‌کنیم، اما کدام یک از پروازهای ما منطبق با پروتکل‌های بهداشتی است؟.
نمی دانم چه کسی باید این‌ها را حل کند. چند ماه است که داریم خواهش می‌کنیم؟ چقدر من و همکارانم باید التماس کنیم؟. کجای دنیا وزیر بهداشت و پرسنل بهداشت و درمان دارند التماس می‌کنند. در کشورهایی که در جمع کردن اپیدمی توفیق حاصل کردند، وزیر بهداشت می‌نویسد و می‌خواهد و همه مکلف به اجرا هستند. اینجا وزیر بهداشت تمنا می کند، خواهش می‌کند و زانو می‌زند، اما کسی گوش نمی دهد.
کدام یک از اتوبوس‌های ما منطبق با اصول پروتکل‌های بهداشتی است؟. در تهران اعلام کرده‌ایم که داخل شهر منبع توسعه ویروس است که با جهش‌هایی که ویروس پیدا کرده، قدرت سرایتش ۱۰ برابر شده است. گفتند تا پایان اردیبهشت اتوبوس اضافه می‌شود، اما یک اتوبوس هم اضافه نشد.
نمکی ادامه داد: اعلام شد که هرکس ماسک نزند، جریمه می‌شود. من در سه چهار روز قبل در خیابان تماشا کردم که ۴۰ درصد از افرادی که در اتوبس بودند ماسک نزدند، آیا می‌توان به این صورت عفونت جمع کرد؟ . فقط من و همکارانم باید ته رودخانه جنازه و زخمی جمع کنیم؟. بیماری که نه دارو دارد و نه واکسن و فقط راهش پیشگیری و فاصله‌گذاری است.
از عالم‌ترین دانشمندان ویروس‌شناسی بپرسید که این ویروس کی تمام می‌شود، می‌گوید نمی‌دانم. بپرسید کی دارو پیدا می‌کند، می‌گوید نمی‌دانم، اما می‌گوید یک چیز را می‌دانم که این ویروس با پیشگیری قابل کنترل است. پیشگیری هم شامل فاصله‌گذاری، ماسک، شستن دست و… و. است. ‌
.چند نفر را جریمه کردید و چه تعداد از جاده ها را بستید؟
وی افزود: در ستاد ملی تقاضا کردیم که هر کس که ماسک نزد، جریمه کنید، اما بروید آمار را دربیاورید که چند نفر را جریمه کردند. گفتیم جاده ببندید، چندتا را بستند؟. اینطور که نمی‌شود اپیدمی جمع کرد. اگر این بال شکسته ما را ترمیم نکنند، اپیدمی در این مملکت جمع نمی‌شود و ما ته رودخانه باید جنازه جمع کنیم. بعد از مدتی هم پرسنل من هم می‌بُرند و می‌روند.
البته آنها به خیابان نمی‌روند، بلکه به خانه‌هایشان می‌روند. امیدوارم خداوند چنین روزی را نیاورد، اما اگر روزی خستگی و بی توجهی دیگران به حریم همکاران من شدت پیدا کرد، به خیابان نمی‌آیند و اهل غربتی بازی نیستند، بلکه می‌روند در خانه می‌نشینند و آن روز، روز سختی است و غیرقابل تحمل است.

ضعف در عدم حمایت از پروتکلهای بهداشتی و عدم برخورد با پروتکل شکن

وزیر بهداشت گفت: ما این ضعف را که ضعف بزرگی است، داریم. یعنی ضعف عدم حمایت از اجرای پروتکل و ضعف عدم ایستادن در مقابل پروتکل شکن و قانون شکن و برخورد با آنها. عده زیادی از مردم گوش می‌دهند، اما عده‌ای هم گوش نمی‌دهند.

به عنوان وزیر بهداشت به تنهایی نمی توانم این وضعیت را جمع کنم

وزیر بهداشت با بیان اینکه من در میان مردم حضور دارم، می‌روم می‌بینم نانوا می‌گوید چه کنم همه بیرون در هم و بدون فاصله گذاری هستند. ایها الناس بدانید که من به عنوان وزیر بهداشت نمی توانم به تنهایی این اپیدمی و وضعیت را جمع کنم و جمع کردن آن اصل بسیار فراتر از این می‌خواهد.
روزی چند اتوبوس از مرزهای جنوب شرق این سرزمین را با انواع آلودگی طی می‌کند و به چالدران می‌آید. من که نمی‌توانم جلویش را بگیرم، کجا باید اجازه ندهد که اینها بیایند؟. اینها پرواز که نمی‌کنند، بلکه در طول این سرزمین با خودشان آلودگی می‌آورند. در کجای دنیا اجازه چنین تخلفی را می‌دهند؟.
نه یک روز و دو روز، بلکه آمار دارم که تعداد زیادی از اینها در خانه‌های افراد در شمال استان شما پذیرایی می‌شوند تا بتوانند از مرز خارج شوند. من آمارش را دارم و خیلی چیزهای دیگر هم دارم که صلاح نمی‌بینم رو کنم

 وزیر بهداشت روز‌های اول کرونا را به درخواست از مردم برای رعایت شیوه نامه‌های بهداشتی گذراند.

آغاز مبارزه با کرونا، با گلایه از مردم

او روز ششم اسفند ۹۸ با اعلام اینکه همچنان با قرنطینه شهر‌ها موافق نیست، از مردم خواست تا «با سفر کردن دولت را مجبور به قرنطینه اجباری نکنند.»
او یک روز بعد از اینکه «در این هفته، برخی به محض اعلام تعطیلی مدارس، به مسافرت رفتند» اظهار تاسف و گلایه کرد.
ده روز بعد یعنی در ۱۷ اسفند ۹۸ باز هم از مردم گلایمه کرد و گفت که برخی هموطنان علیرغم اینکه گفتیم در خانه بمانند و سفر نکنند، شماره پلاک‌هایی از نقاط آلوده حرکت و سفر می‌کنند، قابل توجه است.
چند روز بعد باز هم با انتقاد از سفر‌های مردم گله مندانه گفت که «چقدر باید از مردم خواهش کرد؟»

وعده مهار کرونا تا پایان اردیبهشت

در آستانه نوروز هم از مردم خواست تا دو هفته در خانه بمانند. گفت که از مسئولان رده بالا هم خواسته تا سفر نروند. حتی سفر کاری جهانگیری، معاون اول رئیس جمهور آن هم برای بررسی نحوه مقابله با کرونا در کشور با تصمیم ستاد کرونا لغو شد. به نظر می‌رسید همه چیز بر وفق مراد است. حتی وزیر بهداشت روز ۱۹ فروردین ۹۹ اظهارامیدواری کرد که «ان‌شاءالله تا پایان اردیبهشت به مهار کرونا خواهیم رسید.»

الگوی مبارزه با کرونا در دنیا و انتظار ثبت «رکورد جهانی»

کار به جایی رسید که نمکی ایران را الگوی مبارزه با کرونا در دنیا معرفی کرد. او روز سوم اردیبهشت با اشاره به برگزاری نشست وزرای کشور‌های مدیترانه شرقی، گفت: با لطف خداوند و همت همکارانمان از نشست قبلی تا امروز که ۱۸ روز می‌گذرد توانستیم آمار کیس‌های مبتلا به کرونا را تا ۵۳ درصد کاهش دهیم. وی افزود: همچنین در آمار مرگ و میر ناشی از کرونا نیز توانستیم مرگ‌هایمان را به یک سوم ۱۸ روز قبل برسانیم.
نمکی گفت: جمهوری اسلامی جزء ۶ کشور برجسته دنیا برای بیان تجربیات مقابله با کرونا محسوب می‌شود چرا که در نشست ویدیو کنفرانسی سازمان جهانی بهداشت از بین کشور‌های شرق مدیترانه، جمهوری اسلامی ایران برای انتقال تجربیات برگزیده شده بود و برای من افتخار است که در اوج تحریم که دشمنان منتظر بودند، ایران فرو بریزد، ما این گونه شرایط را مدیریت کردیم.
نمکی با افتخار این «دستاورد» را تبریک گفته اعلام کرده بود «اگر همین مسیر را ادامه دهیم، یک رکورد جهانی را ثبت خوهیم کرد.»

اعلام آمادگی برای کمک به مردم آمریکا

سعید نمکی مدتی را در همین فضا گذراند. بار‌ها و بار‌ها به آنچه عملکرد موفقیت آمیز در مبارزه با کرونا می‌نامید افتخار کرد و بار‌ها و بار‌ها این عملکرد را با کشور‌های دیگر به ویژه اروپایی‌ها و آمریکا مقایسه کرد.
او روز ۴ اردیبهشت در واکنش به اظهارات وزیر بهداشت آمریکا برای کمک به ایران نوشت: حاضریم به مردم گرفتار آمریکا برای نجات از درماندگی دولتشان برای برون رفت از شرایط سهمگین کنونی کمک کنیم.
روز ۲۷ اردیبهشت هم در مراسمی گفت: یکی از تلخ‌ترین ایام زمانی بود که کادر درمان در خط مقدم لباس و اقلام حفاظتی نداشتند، موج سهمگینی رسیده بود و برخی که در رسانه‌هایشان به ما می‌خندیدند و در اوج گرفتاری خنجر در قلب ما فرو می‌کردند علیرغم میل باطنی ما وقتی گرفتار این بیماری شدند تازه فهمیدند این سرزمین چگونه در مقابل بیماری ایستادگی کرد.

گل دقیقه ۹۰ و تغییر ادبیات وزیر

اما به یکباره با اوج گیری دوباره کرونا ورق برگشت. این بار ادبیات وزیر بهداشت نیز به کلی دگرگون شد. وزیر بهداشت که از اوج گیری کرونا با بازگشایی فعالیت‌های اقتصادی با تعبیر «گل خوردن در دقیقه ۹۰» استفاده می‌کرد، بار‌ها و بار‌ها آرزو کرد که‌ای کاش توانی بیشتر از «التماس» کردن داشت.
گلایه او به این موضوع بود که به گفته خودش درخواست هایش مورد پذیرش قرار نمی‌گرفت. او گفت که یک بار در نامه‌ای به رهبری سه رقمی شدن مجدد فوتی‌های کرونا را پیش بینی کرده بود. چند باری از اینکه رقم موعود از صندوق توسعه ملی به بخش درمان اختصاص داده نشده، گلایه کرد. رسما گفت که فقط ۲۷ درصد این رقم تحقق یافته.
نمکی کم کم به اظهارات رمزدار و کنایه آمیز هم روی آورد؛ اظهاراتی که در کنار گلایه‌های مداوم او، همگی در خدمت ساختن چهره‌ای «مظلوم» از او در افکار عمومی درآمدند. مثلا در اواسط تابستان گفت که فکر می‌کردیم که تابستان آرام تری داریم و روز‌های سخت پاییز را در همزمانی کووید ۱۹ و آنفلوانزا خواهیم داشت و وقتی برای نفس کشیدن همکاران مان در تابستان خواهیم داشت، اما نشد و علت این نشدن را الان نمی‌گوییم و گفتن آن را به آینده می‌سپارم.

«مظلوم»

با همان ادبیاتی که به «مظلوم» دیده شدنش کمک می‌کرد، بار‌ها و بار‌ها ضمن تکرار همان سخنانش درباره نداشتن توانی به جز «التماس» خود را «سرباز» خواند.
او روز هفتم در اینستاگرام خود نوشت:‌ای کاش توانی، اختیاری، ابزاری یا مددی فراتر از تمنا و خواهش و التماس داشتم تا با این تردد‌های بی رویه برای روز‌های سخت خیز مجدد بیماری و زحمت و گرفتاری همکارانم مضطرب نمی‌شدم و تا این حد از مظلومیت، خستگی و بردباری‌شان شرمسار نمی‌گشتم.
۲۵ شهریور ماه درباره خیز جدید کرونا هشدار داد و گفت: دیشب تا صبح مژه بر هم نگذاشت.
۲۰ مهر که کرونا آن روی بد خود را نشان می‌داد، با وجود آنکه پیش از آن بار‌ها مدیریت ایران در مقابله با کرونا را به رخ غربی‌ها کشیده بود، این بار وضعیت کشور را با همان کشور‌ها مقایسه کرد و گفت: رییس جمهوری و ما اعتقاد داریم که نباید از شیوه‌های پلیسی و سخت برای اعمال شیوه نامه‌های بهداشتی کرونا استفاده کرد، اما هیچ کدام از کشور‌های مدعی دموکراسی را در طول این سال‌ها نمی‌شناسید که اپیدمی را با خواهش و تمنا جمع کرده باشد.
دو روز بعد از آن به تاثیر تحریم‌ها در مبارزه با کرونا اشاره کرد و گفت: ما در بدترین دوران اقتصادی کشور قرار داریم. آنچه آمریکایی‌ها ظالمانه بر ما تحمیل می‌کنند، شاید بعد از واقعه کربلا، چنین ظلمی بر ملتی روا نداشته‌اند. برای تامین دارو و تجهیزات پزشکی روز‌های سختی می‌گذرانیم.
این در حالی است که ۵ ماه ققبل از آن به شکلی کنایه آمیز برای کمک به بیماران آمریکایی اعلام آمادگی کرده بود.

اگر واقعا اختیاری ندارد، چرا کنار نمی رود؟

نمکی البته در مدت اوج گیری تدریجی و سپس دفعی کرونا از تابستان تا پاییز از کنایه به غربی ها، تکذیب برخی اخبار مربوط به پر شدن بیمارستان‌ها و البته قرار داشتن ایران در بین چند کشور پیشرو در ساخت واکسن کرونا غافل نشد. اما ترجیع بند تمام سخنرانی هایش همان بی اختیار بودنش بود